พระไตรปิฎก

พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศข้อความนั้น จึงตรัสว่า ชูชกผู้เป็นเผ่าพันธุ์พรหมทำกิจนี้เสร็จแล้ว สวม รองเท้า แต่นั้นแกเรียกนางอมิตตตาปนาผู้ภรรยามา พร่ำสั่งเสีย ทำประทักษิณภรรยา สมาทานวัตร มีหน้า นองด้วยน้ำตา หลีกไปสู่นครอันเจริญรุ่งเรืองของชาว สีพี เที่ยวแสวงหาทาสและทาสี. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า รุณฺณมุโข ได้แก่ ร้องไห้น้ำตาอาบ หน้า. บทว่า สหิตพฺพโต ได้แก่ มีวัตรอันสมาทานแล้ว อธิบายว่า ถือ เพศเป็นดาบส. บทว่า จรํ ความว่า ชูชกเที่ยวแสวงหาทาสและทาสี มุ่ง พระนครของชาวสีพีหลีกไปแล้ว ชูชกไปสู่นครนั้น เห็นชนประชุมกันจึงถามว่า พระราชาเวสสันดร เสด็จไปไหน. พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศข้อความนั้น จึงตรัสว่า พราหมณ์ชูชกไปในนครนั้นแล้ว ได้ถามประ- ชาชนที่มาประชุมกันอยู่ในที่นั้น ๆ ว่า พระเวสสันดร ราชาประทับอยู่ที่ไหน เราทั้งหลายจะไปเฝ้าพระบรม- กษัตริย์ได้ที่ไหน ชนทั้งหลายผู้มาประชุมกันอยู่ ณ ที่ นั้น ได้ตอบพราหมณ์นั้นว่า ดูก่อนพราหมณ์ พระเวส- สันดรบรมกษัตริย์ถูกพวกท่านเบียดเบียน เพราะทรง ให้ทานมากไป ถึงถูกขับไล่จากแว่นแคว้นของพระองค์ เสด็จไปประทับอยู่ ณ เขาวงกต ดูก่อนพราหมณ์ พระเวสสันดรบรมกษัตริย์ถูกพวกท่านเบียดเบียน เพราะทรงให้ทานมากไป จึงทรงพาพระโอรสพระธิดา และพระมเหสีเสด็จไปประทับอยู่ ณ เขาวงกต.