พระไตรปิฎก

ผิดทาง. บทว่า ทูเร ปนฺถา ความว่า หลีกไปไกลจากทางที่ไปเขาวงกต. บทว่า โภคลุทฺโธ ได้แก่ เป็นผู้โลภในลาภคือโภคสมบัติ. บทว่า อสญฺโต ได้แก่ ผู้ทุศีล. บทว่า วงฺกสฺโสหรเณนตฺโถ ได้แก่ หลงในทางที่จะไป เขาวงกต. ชูชกนั้นถูกฝูงสุนัขล้อมไว้ ขึ้นนั่งบนต้นไม้ ได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า ใครจะพึงบอกข่าวพระเวสสันดร พระราชบุตรผู้ ประเสริฐ ผู้ทรงชำนะมัจฉริยะไม่ปราชัยอีก ผู้ประทาน ความปลอดภัยในเวลามีภัยแก่เรา พระองค์เป็นที่อาศัย ของเหล่ายาจก เช่นธรณีดลเป็นที่อาศัยแห่งเหล่าสัตว์. ใครจะบอกข่าวพระเวสสันดรมหาราช ผู้เปรียบ เหมือนแม่ธรณีแก่เราได้ พระองค์เป็นที่ไปเฝ้าของ เหล่ายาจก ดังสาครเป็นที่ไหลไปแห่งแม่น้ำน้อยใหญ่ ใครจะพึงบอกข่าวพระเวสสันดรผู้เปรียบเหมือน สาครแก่เราได้ พระองค์เป็นดังสระน้ำมีท่าอันงาม ลง ดื่มได้ง่ายมีน้ำเย็น น่ารื่นรมย์ ดารดาษไปด้วยดอก บุณฑริกบัวขาบ ประกอบด้วยละอองเกสร. ใครจะพึงบอกข่าวพระเวสสันดรผู้เปรียบเสมือน สระน้ำแก่เราได้ พระองค์เปรียบประหนึ่งต้นนิโครธ ใกล้ทาง มีร่มเงาน่ารื่นรมย์ใจ เป็นที่พักอาศัยของคน เดินทาง ผู้เมื่อยล้าเหน็ดเหนื่อยมาในเวลาร้อน. ใครจะพึงบอกข่าวพระเวสสันดรมหาราชแก่เรา ได้ พระองค์เปรียบเหมือนต้นไทรที่ใกล้ทาง มีร่มเงา น่ารื่นรมย์ใจ เป็นที่พักอาศัยของคนเดินทาง ผู้เมื่อยล้า เหน็ดเหนื่อยมาในเวลาร้อน.