Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 713

เล่ม มมร. 64 หน้า 713 ข้อ 1269
พระองค์ไม่มีพระโรคาพาธกระมัง พระองค์มี ความผาสุกสำราญกระมัง พระองค์ทรงยังอัตภาพให้ เป็นไปด้วยเสาะแสวงหาผลาหารสะดวกกระมัง มูล ผลาหารมีมากกระมัง เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลาน ทีจะมีน้อยกระมัง ความเบียดเบียนให้ลำบากในวน- ประเทศที่เกลื่อนไปด้วยเนื้อร้ายไม่ค่อยมีกระมัง. ฝ่ายพระโพธิสัตว์เมื่อจะทรงทำปฏิสันถารกับชูชกนั้น จึงตรัสว่า ดูก่อนพราหมณ์ เราทั้งหลายไม่ค่อยมีอาพาธ สุขสำราญดี ยังอัตภาพให้เป็นไปด้วยเสาะแสวงหา ผลไม้สะดวกดี และมูลผลาหารก็มีมาก อนึ่ง เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลานมีบ้างก็เล็กน้อย ความเบียด เบียนให้ลำบากในวนประเทศที่เกลื่อนไปด้วยเนื้อร้าย ก็ไม่ค่อยมีแก่เรา. เมื่อพวกเรามาอยู่ในป่า มีชีวิตเตรียมตรมตลอด ๗ เดือน เราเพิ่งเห็นพราหมณ์ผู้มีเพศอันประเสริฐ ถือ ไม้เท้ามีสีดังผลมะตูม ภาชนะสำหรับบูชาเพลิงและ หม้อน้ำ แม่นี้เป็นครั้งแรก ดูก่อนพราหมณ์ ท่านมา ดีแล้วและมาไกลก็เหมือนใกล้ เชิญเข้าข้างใน ขอให้ ท่านเจริญเถิด ชำระล้างเท้าของท่านเสีย ดูก่อน พราหมณ์ ผลมะพลับ ผลมะหวด ผลมะซาง และ ผลหมากเม่า เป็นผลไม่มีรสหวาน เล็ก ๆ น้อย ๆ เชิญ ท่านเลือกบริโภคแต่ที่ดี ๆ เถิด ดูก่อนพราหมณ์ น้ำดื่ม นี้เย็น นำมาแต่ซอกเขา ขอเชิญดื่มเถิด ถ้าปรารถนา จะดื่ม.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka