พระไตรปิฎก

มีแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์ก็ต้องไปทีเดียว เพราะว่า สตรีทั้งหลายเหล่านี้เป็นผู้ไม่สมควรแก่การขอ เป็นผู้ ทำอันตราย รู้มนต์ ถือเอาสิ่งทั้งปวงโดยเบื้องซ้าย เมื่อ พระองค์ทรงบำเพ็ญทานด้วยพระศรัทธา พระองค์อย่า ได้ทรงเห็นพระมารดาของพระปิโยรสทั้งสองเลย พระ มารดาจะทำอันตราย ข้าพระองค์จะต้องไปทีเดียว ขอ พระองค์ตรัสเรียกพระโอรสพระธิดาทั้งสองมา พระ โอรสพระธิดาทั้งสองอย่าต้องพบพระมารดาเลย เมื่อ พระองค์ทรงบริจาคทานด้วยพระศรัทธา บุญก็ย่อม เจริญทั่ว ด้วยประการฉะนี้. ข้าแต่พระราชฤาษี ขอพระองค์ตรัสเรียกพระ- ราชบุตรพระราชบุตรีมา พระราชบุตรพระราชบุตรีทั้ง สองอย่าต้องพบพระมารดาเลย พระองค์พระราชทาน ทรัพย์แก่ยาจกเช่นข้าพระองค์แล้วจักเสด็จไปสู่สวรรค์. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นํ ในบาทคาถาว่า น เหตา ยาจ- โยคี นํ นี้ เป็นเพียงนิบาต มีคำอธิบายว่า ข้าแต่พระมหาราชเจ้า ธรรมดา สตรีเหล่านั้นเป็นผู้ไม่ควรจะขอเลย คือย่อมเป็นผู้ไม่สมควรแก่การขอโดยแท้. บทว่า อนฺตรายสฺส การิยา ความว่า ย่อมกระทำอันตรายแก่บุญของ ทายก กระทำอันตรายแก่ลาภของยาจก. บทว่า มนฺตํ ความว่า สตรีทั้งหลาย ย่อมรู้มายา. บทว่า วามโต ความว่า ถือเอาสิ่งทั้งปวงโดยเบื้องซ้าย ไม่ ถือเอาโดยเบื้องขวา. สทฺธาย ทานํ ททโต ความว่า เมื่อพระองค์ทรง