Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 724

เล่ม มมร. 64 หน้า 724 ข้อ 1269
สุชล พระชาลีชะเง้อดูพระบิดา องค์สั่นดุจใบอัสสัตถ- พฤกษ์ อภิวาทพระบาทพระบิดา ครั้นถวายบังคม พระบาทพระบิดาแล้วได้กราบทูลคำนี้ว่า ข้าแต่พระ บิดา พระมารดาเสด็จออกไปป่าแล้ว พระบิดา ประทานหม่อมฉันทั้งสอง ขอพระบิดาจงประทาน หม่อมฉันทั้งสอง ต่อเมื่อหม่อมฉันทั้งสองได้พบพระ- มารดาก่อนเถิด. ข้าแต่พระบิดา พระมารดาเสด็จออกไปป่าแล้ว พระบิดาประทานหม่อมฉันทั้งสอง ขอพระบิดาอย่า เพิ่งประทานหม่อมฉันทั้งสอง จนกว่าพระมารดาของ หม่อมฉันทั้งสองจะเสด็จ กลับมา พราหมณ์ชูชกนี้จง ขายหรือจงฆ่าในกาลนั้นแน่แท้ ชูชกนี้ประกอบด้วย บุรุษโทษ ๑๘ ประการ คือ ตีนแบ ๑ เล็บเน่า ๑ มีปลีน่องย้อยยาน ๑ มีริมฝีปากบนยาว ๑ น้ำลาย ไหล ๑ มีเขี้ยวยาวออกจากริมฝีปากดังเขี้ยวหมู ๑ จมูก หัก ๑ ท้องโตดังหม้อ ๑ หลังค่อม ๑ ตาเหล่ ๑ หนวดสีเหมือนทองแดง ๑ ผมสีเหลือง ๑ เส้นเอ็น ขึ้นสะพรั่ง เกลื่อนไปด้วยกระดำ ๑ ตาเหลือกเหลือง ๑ เอวคด หลังโกง คอเอียง ๑ ขากาง ๑ เดินตีน ลั่นดังเผาะ ๆ ๑ ขนตามตัวดกและหยาบ ๑ นุ่งห่ม หนังเสือเหลือง เป็นดังอมนุษย์น่ากลัว แกเป็นอมนุษย์ หรือยักษ์กินเนื้อและเลือด มาแต่บ้านสู่ป่าทูลขอทรัพย์ พระบิดา ข้าแต่พระบิดาพระองค์ทอดพระเนตรเห็น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka