Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 762

เล่ม มมร. 64 หน้า 762 ข้อ 1269
พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศข้อความนั้น จึงตรัสว่า ลำดับนั้น เมื่อราตรีสิ้นไป ดวงอาทิตย์อุทัยขึ้น มา ท้าวสหัสสนัยจำแลงเพศเป็นพราหมณ์ ได้ปรากฏ แก่สองกษัตริย์นั้นแต่เช้า. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ปาโต เนสํ อทิสฺสถ ความว่า ได้ มีรูปปรากฏยืนอยู่เบื้องหน้าของกษัตริย์ทั้งสองแต่เช้าทีเดียว. ก็และครั้นประทับยืนอยู่แล้ว เมื่อจะทรงทำปฏิสันถาร จึงตรัสว่า พระองค์ไม่มีพระโรคาพาธกระมัง พระองค์มี ความผาสุกสำราญกระมัง พระองค์ทรงยังอัตภาพให้ เป็นไปด้วยเสาะแสวงหาผลาหารสะดวกกระมัง มูล- ผลาหารมีมากกระมัง เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อย คลานทีจะมีน้อยกระมัง ความเบียดเบียนให้ลำบากใน วนประเทศที่เกลื่อนไปด้วยเนื้อร้ายไม่ค่อยมีกระมัง. เมื่อท้าวสักกเทวราชทูลถามอย่างนี้แล้ว พระมหาสัตว์เมื่อทรงทำ ปฏิสันถารกับท้าวสักกเทวราชนั้น ตรัสว่า ดูก่อนพราหมณ์ เราทั้งหลายไม่มีอาพาธ สุข สำราญดี ยังอัตภาพให้เป็นไปด้วยเสาะแสวงหาผลไม้ สะดวกดี และผลาผลก็มีมาก อนึ่ง เหลือบ ยุงและ สัตว์เลื้อยคลานมีบ้างก็เล็กน้อย ความเบียดเบียนให้ ลำบากในวนประเทศที่เกลื่อนไปด้วยเนื้อร้าย ก็ไม่ ค่อยมีแก่เรา เมื่อพวกเรามาอยู่ป่ามีชีวิตเตรียมตรม ตลอด ๗ เดือน เราพึงเห็นพราหมณ์ผู้มีเพศดังเพศแห่ง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka