พระไตรปิฎก

พระเจ้าสญชัยตรัสว่า หลานทั้งสองคือชาลีและกัณหาชินา พ่อได้ให้ ทรัพย์แก่พราหมณ์ชูชกไถ่ไว้แล้ว เจ้าอย่าวิตกเลย จง โปร่งใจเถิด. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นิกฺกีตา ได้แก่ ให้ทรัพย์ไถ่ไว้แล้ว. พระมหาสัตว์ได้ทรงสดับดังนั้น ก็ทรงได้ความโปร่งพระหฤทัย เมื่อ จะทรงทำปฏิสันถารกับพระบิดาจึงตรัสว่า ข้าแต่พระบิดา พระองค์ไม่มีพระโรคาพาธ กระมัง สุขสำราญดีกระมัง พระเนตรแห่งพระมารดา ของหม่อมฉันยังไม่เสื่อมกระมัง. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า จกฺขุ ความว่า พระเวสสันดรทูลถามว่า พระเนตรของพระมารดาผู้ทรงกันแสงเพราะความเศร้าโศกถึงพระโอรส ไม่ เสื่อมเสียหรือ. พระเจ้าสญชัยตรัสว่า ลูกรัก พ่อไม่ค่อยมีโรค และมีความสุขสำราญ ดี อนึ่ง จักษุของมารดาเจ้าก็ไม่เสื่อม. พระมหาสัตว์กราบทูลว่า ยวดยานของพระองค์หาโรคภัยนี้ได้กระมัง พา- หนะยังใช้ได้คล่องแคล่วดีกระมัง ชนบทมั่งคั่งกระมัง ฝนตกต้องตามฤดูกาลกระมัง. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วุฏฺิ ได้แก่ ฝน. พระเจ้าสญชัยตรัสว่า