พระไตรปิฎก

ขอพระเวสสันดรจงอภิบาลพระแม่เจ้า ขอพระ ชาลีและพระกัณหาชินาทั้งสองพระองค์ จงอภิบาล พระแม่เจ้า อนึ่ง ขอพระเจ้าสญชัยมหาราชจงคุ้มครอง รักษาพระแม่เจ้าเถิด. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ปจฺจยํ นาคมารุยฺห ได้แก่ ช้างตัว ประเสริฐซึ่งเกิดในวันที่พระเวสสันดรประสูตินั้น. บทว่า ปรนฺตปํ ได้แก่ ยังอมิตรให้เกรงขาม. บทว่า ปริกรึสุ ได้แก่ แวดล้อม. บทว่า นนฺทยนฺตา ได้แก่ ให้ยินดี. บทว่า สิวิกญฺา ความว่า เหล่าปชาบดีของพระเจ้าสีพี ราช ประชุมกันให้พระนางมัทรีสรงสนานด้วยน้ำหอม. บทว่า ชาลี กณฺหา- ชินา จุโภ ความว่า แม้พระโอรสพระธิดาของพระแม่เจ้าเหล่านี้ ก็จงรักษา พระมารดา. พระเวสสันดรและพระนางมัทรีทรงได้ปัจจัยนี้ ทรงอนุสรถึงการประทับแรมในป่าอันเป็นความลำบาก ของพระองค์มาแต่ก่อน จึงให้ตีอานันทเภรีเที่ยวป่าว ร้องตามเวิ้งเขาวงกตอันเป็นที่ควรยินดี พระนางมัทรี ทรงได้ปัจจัยนี้ ทรงอนุสรถึงการประทับแรมในป่าอัน เป็นความลำบากแห่งพระองค์มาแต่ก่อน พระนางถึง พร้อมด้วยพระลักษณะ มีพระหฤทัยร่าเริงยินดี ที่พบ พระโอรสและพระธิดา พระนางมัทรีทรงได้ปัจจัยนี้ ทรงอนุสรถึงหารประทับแรมในป่า อันเป็นความ ลำบากของพระองค์มาแต่ก่อน ทรงมีพระลักษณะ ดี พระหฤทัย อิ่มพระหฤทัยแล้วพร้อมด้วยพระราชโอรส และพระราชธิดา.