พระไตรปิฎก

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สคฺคํ โส อุปฺปชฺชถ ความว่า จุติจาก อัตภาพนั้นแล้ว เสด็จเข้าถึงดุสิตบุรีด้วยอัตภาพที่สอง. พระศาสดาครั้นทรงนำพระธรรมเทศนามหาเวสสันดรชาดก ซึ่งประ- ดับด้วยคาถาประมาณ ๑,๐๐๐ คาถานี้มาแล้วตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แม้ ในกาลก่อน มหาเมฆก็ยังฝนโบกขรพรรษให้ตกในที่ประชุมแห่งพระประยูร- ญาติของเราอย่างนี้เหมือนกัน ตรัสดังนี้แล้วทรงประชุมชาดกว่า พราหมณ์ชูชกในกาลนั้น คือภิกษุเทวทัต นาง อมิตตตาปนาคือนางจิญจมาณวิกา พรานเจตบุตรคือ ภิกษุฉันนะ อัจจุตดาบสคือภิกษุสารีบุตร ท้าวสักก- เทวราชคือภิกษุอนุรุทธะ พระเจ้าสญชัยนรินทรราช คือพระเจ้าสุทโธทนมหาราช พระนางผุสดีเทวีคือ พระนางสิริมหามายา พระนางมัทรีเทวีคือ ยโสธรา- พิมพามารดาราหุล ชาลีกุมารคือราหุล กัณหาชินาคือ ภิกษุณีอุบลวรรณา ราชบริษัทนอกนี้คือพุทธบริษัท ก็ พระเวสสันดรราช คือเราเองผู้สัมมาสัมพุทธเจ้าแล. จบ นครกัณฑ์ จบ อรรถกถาเวสสันดรชาดก๑ จบอรรถกถาชาดก ภาคที่ ๑๐