พระไตรปิฎก

อนึ่ง ข้าพเจ้าขอนมัสการพระสารีบุตรพุทธชิโน- รสองค์นั้น ผู้เป็นพระเถระที่มีเถรคุณมิใช่น้อยเป็นที่ ยินดียิ่ง ผู้มีเกียรติคุณสูงสุดเพราะสภาพปัญญา และ ผู้มีความประพฤติอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นอันดี ข้าพเจ้า อันพระเทวเถระผู้พหูสูต ผู้ประกอบด้วยคุณมีความ อดทนเป็นต้น มีปกติกล่าวคำที่สมควรและพอดีเป็น ต้น อาราธนาแล้วจักดำรงอยู่ในแนวสาธยายของ พระเถระ ชาวมหาวิหาร ถือเอาข้อวินิจฉัยเก่า ๆ ที่ ควรถือเอา ไม่ทอดทิ้งลัทธิของตน และไม่ทำลัทธิ ผู้อื่นให้เสียหาย ทั้งรวบรวมนัยแห่งอรรถกถาทั้ง เบื้องต้นเบื้องปลายได้ตามสมควร พรรณนาตามเนื้อ ความที่ยังไม่เคยพรรณนาของนัยนั้น อันนำมาซึ่ง ประเภทแห่งญาณ ที่พระโยคาวจรทั้งหลายมิใช่น้อย เสพอาศัยแล้ว ไม่ทอดทิ้งพระสูตรและข้อยุติ จัก เริ่มพรรณนามหานิทเทสโดยย่อ ด้วยความนับถือ มากในพระสัทธรรม มิใช่ประสงค์จะยกตน ข้าพเจ้า จักกล่าวอรรถกถา เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่มหาชน และเพื่อความดำรงอยู่นานแห่งพระสัทธรรม ขอ ท่านสัตบุรุษทั้งหลายจงฟัง สัทธัมมปัชโชติกา โดย เคารพและจงทรงจำไว้ด้วยดีเถิด.