พระไตรปิฎก

อีกอย่างหนึ่งไปในตัณหา ด้วยกามฉันทะ ไปตามตัณหาด้วยความ กระหายในกาม, ซ่านไปตามตัณหาด้วยความหมักดองในกาม, จมอยู่ใน ในตัณหา ด้วยความเร่าร้อนเพราะกาม, อันตัณหาให้ตกไปด้วยความจบ สิ้นเพราะกาม, อันตัณหาครอบงำเพราะโอฆะคือกาม, มีจิตอันตัณหาครอบ งำแล้ว เพราะยึดมั่นกาม, อาจารย์พวกหนึ่งพรรณนาไว้อย่างนี้ ด้วย ประการฉะนี้. บทว่า กามภเว ได้แก่ ภพกามาพจร. บทว่า รูปภเว ได้แก่ ภพรูปาพจร. บทว่า อรูปภเว ได้แก่ ภพอรูปาพจร. ความต่างกันของภพเหล่า นั้นได้ประกาศแล้วในหนหลังนั่นแล. บทว่า ภวาภเวสู ภวาภเว ความว่า บทว่า ภโว ได้แก่ กามธาตุ บทว่า อภโว ได้แก่ รูปธาตุและอรูปธาตุ. อีกอย่างหนหลัง บทว่า ภโว ได้แก่ กามธาตุ รูปธาตุ. บทว่า อภโว ได้แก่ อรูปธาตุ. ในภพน้อยภพใหญ่เหล่านั้น. บทว่า กมฺมภเว ได้แก่ กรรมวัฏ. บทว่า ปุนพฺภเว ได้แก่ วิปากวัฏที่เป็นไปในภพใหม่. บทว่า กามภเว ได้แก่ กามธาตุ. บทว่า กมฺมภเว ได้แก่ กรรมวัฏ. ในบทเหล่านั้น กรรมภพ ชื่อว่า ภพ เพราะอรรถว่า ทำให้เกิด. บทว่า กามภเว ปุนพฺภเว ได้แก่ วิปากวัฏ ซึ่งเป็นภพที่เข้าถึง