Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 65 หน้าที่ 371

เล่ม มมร. 65 หน้า 371 ข้อ 69
ชื่อว่า โดยความเป็นอุบาทว์ เพราะนำมาซึ่งความฉิบหายมาก มาย ซึ่งไม่มีใครรู้ได้และเพราะเป็นที่ดังแห่งอันตรายทุกอย่าง. ชื่อว่า โดยความเป็นภัย เพราะเป็นบ่อเกิดแห่งภัยทั้งปวง เพราะเป็นปฏิปักษ์ต่อหายใจเข้าอย่างยิ่งกล่าวคือความสงบทุกข์. ชื่อว่า โดยความเป็นอุปสรรค เพราะพัวพันด้วยความฉิบหายมิ ใช่น้อย เพราะเข้าไปดำรงไว้ซึ่งโทษ และเพราะไม่ควรแก่การอดกลั้น ดุจอุปสรรค. ชื่อว่า โดยความเป็นของหวั่นไหว เพราะหวั่นไหวด้วยพยาธิ ชรา และมรณะ และด้วยโลกธรรมมีลาภเป็นต้น. ชื่อว่า โดยความเป็นของแตกพัง เพราะเข้าถึงความแตกพัง เป็นปกติ ด้วยความเพียรและด้วยสิ่งที่มีรส. ชื่อว่า โดยความเป็นของไม่ยั่งยืน เพราะทำความมั่นคงทั้งปวง ให้ถึงความพินาศ และเพราะไม่มีความมั่นคง. ชื่อว่า โดยความเป็นของไม่มีที่ต้านทาน เพราะความไม่ต้าน ทาน และเพราะไม่ได้ความปลอดภัย. ชื่อว่า โดยความเป็นของไม่มีที่ซ่อนเร้น เพราะความเป็นของ ไม่ควรที่จะติดแน่น และเพราะไม่กระทำกิจซ่อนเร้นแม้ของผู้ที่ติดแน่น. ชื่อว่า โดยความเป็นของไม่มีที่พึ่ง เพราะไม่มีความเป็นผู้กระทำ ที่พึ่งจากภัย แก่ผู้อาศัยทั้งหลาย.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka