พระไตรปิฎก

ชื่อว่า โดยความเป็นของปราศจากความเจริญ เพราะปราศ- จากความเจริญ และเพราะมีความเสื่อม. ชื่อว่า โดยความเป็นของมีอาสวะ เพราะมีอาสวะเป็นปทัฏฐาน. ชื่อว่า โดยความเป็นของอันเหตุปัจจัยปรุงแต่ง เพราะเป็น ของอันเหตุและปัจจัยทั้งหลายปรุงแต่งแล้ว. ชื่อว่า โดยความเป็นเหยื่อมาร เพราะเป็นเหยื่อแห่งมัจจุมารและ กิเลสมาร. ชื่อว่า โดยความเป็นของมีชาติชราพยาธิและมรณะเป็น ธรรมดา เพราะมีชาติ ชรา พยาธิ และมรณะเป็นปกติ. ชื่อว่า โดยความเป็นของมีโสกะ ปริเทวะ และอุปายาสะ เป็นธรรมดา เพราะเป็นเหตุแห่งโสกะ บริเทวะ และอุปายาสะ. ชื่อว่า โดยความเป็นของมีความเศร้าหมองเป็นธรรมดา เพราะมีอารมณ์แห่งตัณหาทิฏฐิทุจริต และสังกิเลสทั้งหลายเป็นธรรมดา. ชื่อว่า โดยความเป็นเหตุเกิดแห่งทุกข์ เพราะความเกิดขึ้นด้วย สามารถแห่งอวิชชา กรรม ตัณหา และสฬายตนะ. ชื่อว่า โดยความเป็นของดับไป เพราะไม่มีเหตุเกิดแห่งทุกข์ เหล่านั้น. ชื่อว่า โดยความเป็นของชวนให้แช่มชื่น เพราะความแช่มชื่น ที่มีความหวานด้วยสามารถแห่งฉันทราคะในผัสสะ. ชื่อว่า โดยความเป็นอาทีนพ เพราะความแปรปรวนแห่งผัสสะ.