พระไตรปิฎก

บทว่า วฑฺฒาติ วา เป็นต้น ท่านกล่าวถือเอาสักว่าเป็นเสียงที่ เป็นไปในโลก แต่เสียงที่กล่าวโดยชื่อนั้น ๆ ว่า กาโณ เป็นต้นนั่นแล ไม่เป็นมงคล. บทว่า ฉินฺนนฺติ วา ความว่า เสียงว่าถูกตัดมือและเท้าเป็นต้น. บทว่า ภินฺนนฺติ วา ความว่า เสียงว่าถูกตีศีรษะเป็นต้น. บทว่า ทฑฺฒนฺติ วา ความว่า เสียงว่าถูกไฟไหม้. บทว่า นฏฺนฺติ วา ความว่า เสียงว่าพินาศเพราะพวกโจรเป็น ต้น. บทว่า นตฺถีติ วา ความว่า หรือเสียงว่าของไม่มี. บทว่า สีลสุทฺธิกา ความว่า ผู้ปรารถนาความหมดจดด้วยศีล. บทว่า สีลมตฺเตน ความว่า ด้วยเหตุสังวร. บทว่า สญฺมมตฺเตน ความว่า ด้วยเหตุสักว่าเข้าไปยินดี. บทว่า สํวรมตฺเตน ความว่า ด้วยเหตุสักว่ากั้นทวาร. บทว่า อวีติกฺกมมตฺเตน ความว่า ด้วยเหตุสักว่าไม่ก้าวล่วงศีล. บทว่า สมณมุณฑิกาปุตฺโต เป็นชื่อที่ได้มาทางฝ่ายมารดา. บทว่า สมฺณปนฺนกุสลํ ความว่า มีกุศลบริบูรณ์. บทว่า ปรมกุสลํ ความว่า มีกุศลสูงสุด. บทว่า อุตฺตมปตฺติปฺปตฺตํ ความว่า ผู้ถึงพระอรหันต์อันอุดมที่ พึงตั้งอยู่. บทว่า อโยชฺฌํ ความว่า สมณะผู้อันใคร ๆ ไม่อาจให้แพ้.