พระไตรปิฎก

บทว่า อุปาทิยนฺติ ความว่า เข้าไปถือ จักด้วยตัณหา ถือมั่น ด้วยทิฏฐิ ยึดมั่นด้วยมานะ. บทว่า วฏฺฏํ ความว่า วัฏฏะที่เป็นไปในภูมิ ๓. บทว่า คนฺเถ ความว่า กิเลสเครื่องผูกพัน. บทว่า โวสฺสชฺชิตฺวา ความว่า สละโดยชอบ. บทว่า คถิเต ความว่า กิเลสเครื่องผูกพัน บทว่า คนฺถิเต ความว่า ที่ผูกพันด้วยกิเลสเครื่องผูกพัน. บทว่า วิพนฺเธ ความว่า ที่ผูกพันเป็นพิเศษ. บทว่า อาพนฺเธ ความว่า ที่ผูกพันหลายอย่าง. บทว่า ปลิพุทฺเธ ความว่า กิเลสเครื่องผูกพันที่พ้นไม่ได้. บทว่า โผฏยิตฺวา ความว่า ทำลายเครื่องผูกพัน คือตัณหามานะ ทิฏฐิ. บทว่า วิสชฺช ความว่า สละ. ก็การนำกิเลสเครื่องผูกพัน ๔ อย่างเหล่านี้มาตามลำดับกิเลสก็ดี ตาม ลำดับมรรคก็ดี ย่อมควรตามลำดับกิเลส. กิเลสเครื่องผูกพันทางกาย คือ อภิชฌา ละได้ด้วยอรหัตตมรรค. กิเลสเครื่องผูกพันทางกายคือพยาบาท ละได้ด้วยอนาคามิมรรค. กิเลสเครื่องผูกพันทางกาย คือสีลัพพตปรามาส กิเลสเครื่องผูกพันทางกาย คือ ความยึดมั่นว่าสิ่งนี้จริง ละได้ด้วยโสดา ปัตติมรรค. ตามลำดับมรรค. กิเลสเครื่องผูกพันทางกาย คือสีลัพพต- ปรามาส กิเลสเครื่องผูกพันทางกายคือ ความยึดมั่นว่าสิ่งนี้จริง ละได้ด้วย โสดาปัตติมรรค. กิเลสเครื่องผูกพันทางกายคือพยาบาท ละได้ด้วย