พระไตรปิฎก

อรรถกถาชราสุตตนิทเทส ในชราสูตรที่ ๖ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- บทว่า อปฺปํ วต ชีวิตํ อทํ ความว่า ชีวิตของมนุษย์ทั้งหลาย นี้หนอน้อย คือ นิดหน่อย. บทว่า ิติปริตฺตตาย สรสปริตฺตตาย มีนัยดังกล่าวแล้วแม้ใน คุหัฏฐกสูตร. บทว่า โอรํ วสฺสสตาปิ มิยฺยติ ความว่า ย่อมตายภายในร้อยปี ในกาลเป็นกลละเป็นต้นก็มี. บทว่า อติจฺจ ความว่าเกินร้อยปี. บทว่า ชรสาปิ มิยฺยติ ความว่า ย่อมตายแม้เพราะชราความ ต่อแต่นี้พึงถือเอาโดยนัยที่กล่าวแล้วในอรรถกถาคุหัฏฐกสูตรนั่นแล. บทว่า อปฺปํ ได้แก่ น้อย. บทว่า คมนี โย สมฺปราโย ความว่า พึงไปปรโลก. ชื่อว่า กลละ ในบทว่า กลลกาเลปิ ในขณะปฏิสนธิเป็นกลละที่ใสแจ๋ว ประมาณเท่าหยาดน้ำมัน ซึ่งติดอยู่ที่ปลายเส้นด้ายทำด้วยขนสัตว์ ๓ เส้น ที่ท่านหมายกล่าวไว้ว่า :- หยาดน้ำมันงา ใสแจ๋ว ไม่ขุ่นมัวฉันใด รูปที่มี ส่วนเปรียบด้วย วรรณะ ก็ฉันนั่น เรียกว่า กลละ แม้ ในกาลเป็นกลละนั้น.