Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 65 หน้าที่ 642

เล่ม มมร. 65 หน้า 642 ข้อ 223
บทว่า วิราคธมฺโม ความว่า มีความคลายกำหนัดเป็นสภาพ. บทว่า นิโรธธมฺโน ความว่า มีความดับเป็นสภาพ. บทว่า ยฺวายํ ปริคฺคโห ความว่า ความยึดถือนี้ใด ปาฐะว่า ยายํ ปริคฺคโห ก็มี ตัดบทก็อย่างนี้แหละ. บทว่า นิจฺโจ ความว่า เป็นไปตลอดกาลติดต่อ. บทว่า ธุโว ความว่า มั่น. บทว่า สสฺสโต ความว่า ไม่เคลื่อน. บทว่า อวิปริณามธมฺโม ความว่า มีการไม่ละปกติเป็นสภาพ. บทว่า สสฺสติสมํ ตเถว สฺสติ ความว่า พึงตั้งอยู่ เหมือน ดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ เขาสิเนรุ มหาสมุทร แผ่นดิน และภูเขาเป็นต้น. บทว่า นานาภาโว ความว่า สภาพต่าง ๆ โดยกำเนิด. บทว่า วินาภาโว ความว่า ความพลัดพรากเพราะความตาย. บทว่า อญฺถาภาโว ความว่า ความเป็นอย่างอื่นโดยภพ. บทว่า ปุริมานํ ปุริมานํ ขนฺธานํ ความว่า ขันธ์ที่เกิดขึ้นใน ก่อนติด ๆ กัน. บทว่า วิปริณามญฺถาภาวา เชื่อมความว่า ขันธ์เป็นต้นหลัง ๆ ละภาวะปกติแล้วเป็นไป คือเกิดขึ้นโดยภาวะอย่างอื่น. บทว่า สพฺพํ ฆราวาสปลิโพธํ ความว่า รกชัฏในความเป็นคฤหัสถ์ ทั้งสิ้น. บทว่า าติมิตฺตามจฺจปลิโพธํ ความว่า ญาติฝ่ายมารดาบิดา มิตร สหาย อำมาตย์ พวกหมู่.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka