พระไตรปิฎก

ปฏิสัมภิทามรรคนั้น เป็นปกรณ์อัน ละเมียดละมัยด้วยอรรถะและนยะต่าง ๆ อย่างวิจิตร อันบัณฑิตผู้มุ่งบำเพ็ญอัตตัตถะประโยชน์ตนและ โลกัตถะประโยชน์แก่ชาวโลก มีปัญญาลึกซึ้งจะ พึงหยั่งรู้ได้ในกาลทุกเมื่อ และสาธุชนทั้งหลายจะ พึงซ่องเสพอยู่เป็นนิจ. ข้าพเจ้าจะพรรณนาเนื้อความที่ไม่ซ้ำกันไป ตามลำดับ ไม่ก้าวล่วงสุตตะและยุตติแห่งปฏิสัม- ภิทามรรคปกรณ์นั้น อันนำมาซึ่งประเภทแห่งญาณ อันพระโยคาวจรทั้งหลายเป็นอเนกซ่องเสพแล้ว โดยไม่เหลือ. อนึ่งนั้นเล่าก็จะไม่ก้าวล่วงลัทธิของตนและ จะไม่ก้าวก่ายลัทธิของผู้อื่น แต่จะรวบรวมเอา อุปเทสและนยะแห่งอรรถกถาแต่ปางก่อนมาแสดง ตามสมควร. ข้าพเจ้าจะกล่าวอรรถกถาชื่อสัทธรรมปกาสินี นั้นโดยเคารพ เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่ชุมชน เพื่อความดำรงมั่นแห่งพระสัทธรรมตลอดกาลนาน ขอสาธุชนสัตบุรุษจงตั้งใจสดับทรงจำไว้เถิด.