พระไตรปิฎก

ชื่อว่า ลำดับแห่งการเกิด. ปหาตัพพติกมาติกามีอาทิอย่างนี้ว่า ทสฺสเนน๑ ปหาตพฺพา ธมฺมา สภาวธรรมทั้งหลายอันโสดา ปัตติมรรคพึงประหาณ, ภาวนาย๒ ปหาตพฺพา ธมฺมา สภาวธรรมทั้งหลายอันมรรค ในเบื้องบน ๓ พึ่งประหาณ ดังนี้ ชื่อว่า ลำดับแห่งการละ. คำมีอาทิอย่างนี้ว่า สีลวิสุทฺธิ ความบริสุทธิ์แห่งศีล, จิตฺตวิสุทฺธิ ความบริสุทธิ์แห่งจิต (สมาธิ), ทิฏฺิวิสุทฺธิ ความบริสุทธิ์แห่งทิฏฐิ (ปัญญา), กงฺขาวิตรณวสุทฺธิ ความบริสุทธิ์แห่งกังขาวิตรณะ ( การข้าม พ้นความสงสัย), มคฺคามคฺคาณทสฺสนวิสุทฺธิ ความบริสุทธิ์แห่งมัคคามัคค- ญาณทัสนะ (การเห็นด้วยปัญญาว่าใช่ทางและมิใช่ทาง), ปฏิปทาาณทสฺสนวิสุทฺธิ ความบริสุทธิ์แห่งญาณทัสนะ ในปฏิปทา (การเห็นด้วยปัญญาในข้อปฏิบัติ), ๑. ทสฺสเนน หมายเอาโสดาปัตติมรรค. อภิ. สํ. ๓๔/๙๗๐. ๒. ภาวนาย หมายเอาสกทาคามิมรรค, อนาคามิมรรค, และอรหัตมรรค. อภิ. สํ. ๓๔/๙๗๑.