พระไตรปิฎก

เรียกว่า นิททสะ ไม่มีพรรษา ๑๐. และไม่มีพรรษา ๑๐. อย่างเดียวเท่า นั้นก็หาไม่ แม้พรรษา ๙ ก็ไม่มี ฯลฯ แม้กาลสักว่าครู่เดียวก็ยังไม่มี. พระขีณาสพปรินิพพานในกาลที่มีพรรษา ๑๐ เท่านั้นก็หาไม่ แม้ปริ- นิพพานในกาลที่มีพรรษา ๗ ก็ไม่ชื่อว่ามีพรรษา ๗ ไม่มีพรรษา ๑๐ ไม่ มีกาลแม้สักครู่เดียว. ก็พระผู้มีพระภาคเจ้าเมื่อยกเอาโวหารอันเกิดใน ลัทธิเดียรถีย์มาไว้ในพระศาสนา แล้วทรงแสดงความไม่มีแห่งพระขีณา- สพผู้เช่นนั้นในลัทธิเดียรถีย์นั้น, และความมีอยู่แห่งพระขีณาสพผู้เช่น นั้นในศาสนานี้ จึงตรัสเหตุแห่งความมีอยู่แห่งพระขีณาสพผู้เช่นนั้นว่า สตฺต นิทฺทสวตฺถูนิ - วัตถุแห่งนิททสะ ๗. ดุจดังพระผู้มีพระภาค- เจ้าตรัสไว้ว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นิททสวัตถุ ๗ ประการ นี้. ๗ ประการเป็นไฉน ? คือ ๑. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินัย นี้ เป็นผู้มีความพอใจอย่างแรงกล้าในการสมาทาน สิกขาและเป็นผู้มีความรักอันไม่ปราศจากไปในการ สมาทานสิกขา. ๒. เป็นผู้ได้ความยินดีอย่างแรงกล้าในการ ใคร่ครวญธรรมและเป็นผู้มีความรักอันไม่ปราศจาก