ในบทเหล่านั้น บทว่า อุปฺปาโท - การเกิดขึ้น ได้แก่ การ
เกิดในภพนี้ เพราะกรรมก่อนเป็นปัจจัย.
บทว่า ปวตฺตํ - ความเป็นไป ได้แก่ ความเป็นไปแห่งการ
เกิดอย่างนั้น.
บทว่า นิมิตฺตํ - เครื่องหมาย ได้แก่ เครื่องหมายสังขารทั้งหมด.
เพราะสังขารของพระโยคาวจรย่อมปรากฏดุจมีซวดทรง ฉะนั้น ท่าน
จึงกล่าวว่า นิมิตฺตํ.
บทว่า อายูหนา - ความประมวลมา ได้แก่ กรรมอันเป็นเหตุ
แห่งปฏิสนธิต่อไป เพราะว่า กรรมนั้นท่านเรียกว่า อายูหนา เพราะ
อรรถว่าปรุงแต่งปฏิสนธิ.
บทว่า ปฎิสนฺธิ ได้แก่ เกิดต่อไป. การเกิดนั้นท่านเรียกว่า
ปฏิสนธิ เพราะสืบต่อกันในระหว่างภพ
บทว่า คติ - การไป ได้แก่ ปฏิสนธิ ที่ท่านเรียกว่า คติ เพราะ
สัตว์ต้องไป.
บทว่า นิพฺพตฺติ- ความบังเกิด ได้แก่ ความเกิดแห่งขันธ์
ทั้งหลาย.
บทว่า อุปฺปตฺติ - อุบัติ ได้แก่ ความเป็นไปแห่งวิบากที่ท่าน
กล่าวไว้อย่างนี้ว่า สมาปนฺนสฺส วา อุปปนฺนสฺส วา-ธรรมคือจิต
และเจตสิกของผู้เข้าถึงแล้วหรือผู้อุบัติแล้ว.