พระไตรปิฎก

สภาพแห่งธรรม ชื่อว่า สนฺตฏฺโ - สภาพแห่งธรรมที่ละ- เอียด เพราะดับสนิท. สภาพแห่งธรรม ชื่อว่า ปณีตฏฺโ - สภาพแห่งธรรมที่ ประณีต เพราะความเป็นธรรมไม่เดือดร้อน และเพราะความเป็นธรรม สูงสุด. สภาพแห่งธรรม ชื่อว่า วิมุตฺตกฺโ - สภาพแห่งธรรมที่หลุด พ้น เพราะหลุดพ้นจากกิเลส และน้อมไปในอารมณ์. สภาพแห่งธรรม ชื่อว่า อนาสวฏฺโ - สภาพแห่งธรรมที่ไม่ มีอาสวะ เพราะความที่บริสุทธิ์โดยไม่เป็นวิสัยแห่งอาสวะทั้งหลาย. สภาพแห่งธรรม ชื่อว่า ตรณฏฺโ - สภาพแห่งธรรมเป็น เครื่องข้าม เพราะก้าวล่วงจากกิเลสกันดาร และสังสารกันดาร. สภาพแห่งธรรม ชื่อว่า อนิมิตฺตฏฺโ - สภาพแห่งธรรม ที่ไม่มีเครื่องหมาย เพราะไม่มีสังขารนิมิต. สภาพแห่งธรรม ชื่อว่า อปฺปณิหิตฏฺโ - สภาพแห่งธรรม ที่ไม่มีที่ตั้ง เพราะไม่มีที่ตั้ง คือตัณหา. สภาพแห่งธรรม ชื่อว่า สุญฺตฏฺโ - สภาพแห่งธรรมที่ ว่างเปล่า เพราะไม่มีสาระในตน. สภาพแห่งธรรม ชื่อว่า เอกรสฏฺโ - สภาพแห่งธรรมที่มี กิจอย่างเดียวกัน เพราะมีรสอย่างเดียวกันด้วยวิมุตติรส หรือ เพราะ