Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 68 หน้าที่ 420

เล่ม มมร. 68 หน้า 420 ข้อ 82
หากสัตว์ไม่พึงเกิดในนรกทั้งหลายไซร้ เขา ก็จะไม่ต้องได้รับกรรม มีถูกไฟเผาเป็นต้นในชาติ นั้น, สัตว์พึงได้ทุกข์เป็นที่พึ่งในที่ไหนเล่า พระ- มุนีในธรรมวินัยนี้กล่าว ชาติ ว่าเป็นทุกข์ ด้วย ประการฉะนี้. ทุกข์ในจำพวกเดียรัจฉานมีไม่น้อย มีการ กระหน่ำด้วยแส้ ปฏัก ท่อนไม้เป็นต้น, เว้นชาติ เสีย ทุกข์จะพึงมีในสัตว์นั้นได้อย่างไร แม้เพราะ เหตุนั้น ชาติ จึงชื่อว่าเป็นทุกข์ในพวกสัตว์นั้น. ทุกข์ในเปรตทั้งหลาย เกิดเพราะวิหาร และมีทุกข์ชนิดต่าง ๆ มีเกิดแต่ลมและแดดเป็น ต้น, เพราะทุกข์ในที่นั้นย่อมมีแก่สัตว์ที่ยังไม่เกิด ก็หาไม่ ฉะนั้นพระมุนีจึงตรัส ชาติ ว่าเป็นทุกข์. ทุกข์ในหมู่อสูรในโลกันตรนรกมืดตื้อ เย็น จัด, เพราะความเกิดในนรกนั้นไม่มีทุกข์ ก็มีไม่ ได้ เพราะฉะนั้นพระมุนีจึงตรัสว่า ทุกข์ทั้งหลายมี เพราะชาติิ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka