ความพินาศ คือ ทิฏฐินั้นเองเกิดขึ้นแล้วทำสัมมาทิฏฐิให้พินาศ
ชื่อว่า ทิฏฺพฺยสนํ-ความพินาศแห่งทิฏฐิ.
อนึ่ง ในบทนี้ สองบทแรกยังไม่สมบูรณ์,๑ ตามบทหลังสมบูรณ์
แล้ว ถูกกำจัดด้วยไตรลักษณ์. อนึ่ง สามบทแรกเป็นกุศลก็ไม่ใช่
เป็นอกุศลก็ไม่ใช่. สองบท คือ สีลพยสนะ และทิฏฐิพยสนะเป็น
อกุศล
บทว่า อญฺตรญฺตคเรน- ความพินาศอื่น ๆ คือ เมื่อถูกความ
พินาศอย่างใดอย่างหนึ่งจับต้องก็ดี เมื่อถูกความพินาศแห่งมิตรและ
อำมาตย์อย่างใดอย่างหนึ่งไม่จับต้องก็ดี.
บทว่า สมนฺนาคตสฺส - ประจวบแล้ว คือ ติดตามอยู่เสมอ
ไม่พ้นไปได้.
บทว่า อญฺตรญฺตเรน ทุกฺขธมฺเมน - อันเหตุแห่งทุกข์
อื่น ๆ คือ เหตุเกิดทุกข์เพราะความโศกอย่างใดอย่างหนึ่ง.
บทว่า โสโก ได้แก่ ความโศก ด้วยอำนาจแห่งกิริยาที่โศก.
บทนี้เป็นปฐมาวิภัตติลงในอรรถแห่งสภาวะของความโศก อันเกิดขึ้น
ด้วยเหตุเหล่านั้น.
บทว่า โสจนา - กิริยาที่โศก ได้แก่ อาการของความโศก.
๑. สองบทแรก คือ ญาติพยสนะ โภคพยสนะเป็นอนิปผันนะ