พระไตรปิฎก

ชื่อว่า อมนาปา-ไม่น่าพอใจ เพราะอรรถว่า ไม่น่ารักในใจ หรือไม่เจริญใจ. บทว่า รูปา เป็นต้น แสดงถึงสภาวะของบทเหล่านั้น. ชื่อว่า อนตฺถกามา เพราะอรรถว่า หวัง คือ ปรารถนา สิ่งไม่เป็นประโยชน์. ชื่อว่า อหิตกามา เพราะอรรถว่า หวัง คือ ปรารถนาสิ่ง ไม่เกื้อกูล. ชื่อว่า อผาสุกามา เพราะอรรถว่า หวัง คือ ปรารถนาความไม่ ผาสุกอยู่อย่างลำบาก. ชื่อว่า อโยคกฺเขมกามา เพราะอรรถว่า ไม่หวังความปลอด โปร่ง ความปลอดภัย ความหลุดพ้นจากโยคะ ๔ คือ หวังปรารถนา ความมีภัย ความเวียนว่ายตายเกิด ของรูปเป็นต้นเหล่านั้น. อีกอย่างหนึ่ง ชื่อว่า อนตฺถกามา เพราะไม่หวังสิ่งเป็น ประโยชน์ คือ ความเจริญแห่งศรัทธาเป็นต้น , และเพราะหวังสิ่งไม่ เป็นประโยชน์ คือ ความเสื่อมแห่งศรัทธาเป็นต้นเหล่านั้น. ชื่อว่า อหิตกามา เพราะไม่หวังประโยชน์เกื้อกูลอันเป็นอุบาย เข้าถึงศรัทธาเป็นต้น และเพราะหวังสิ่งไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูล อัน เป็นอุบายเข้าถึงความเสื่อมศรัทธาเป็นต้น. ชื่อว่า อผาสุกามา เพราะไม่หวังอยู่สบาย, และเพราะหวัง อยู่ไม่สบาย.