Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 68 หน้าที่ 562

เล่ม มมร. 68 หน้า 562 ข้อ 91
การเสด็จดำเนินของพระโพธิสัตว์นั้นได้เป็นความจริงแท้แน่นอน ด้วย ความเป็นบุพนิมิตแห่งการบรรลุธรรมวิเศษเหล่านี้นั่นแล. ด้วยเหตุ นั่น พระโบราณาจารย์จึงกล่าวไว้ว่า มุหุตฺตชาโตว ควมฺปตี ยถา สเมหิ ปาเทหิ ผุสี วสุนฺธรํ, โส วิกฺกมิ สตฺต ปาทานิ โคตโม เสตญฺจ ฉตฺตํ อนุธารยุํ มรู. คนฺตฺวาน โส สตฺต ปทานิ โคตโม ทิสา วิโลเกสิ สมา สมนฺตโต, อฏฺงฺคุเปตํ คิรมพฺภุทีรยิ สีโห ยถา ปพฺพตมุทฺธนิฏฺิโต. พระควัมบดีประสูติได้ครู่เดียวเท่านั้น ทรง สัมผัสแผ่นดินด้วยพระบาทเสมอกัน, พระโพธิ- สัตว์เหล่ากอแต่งพระโคดมนั้น ทรงย่างพระบาท ๗ ก้าว และเหล่าเทพเจ้าพากันกั้นเศวตรฉัตร. พระโคดมนั้นเสด็จดำเนินไป ๗ ก้าว ทรง เหลียวแลดูทิศอย่างสม่ำเสมอโดยรอบ, ทรงเปล่ง พระวาจาประกอบด้วยองค์ ๘ ดุจสีหะยืนอยู่บน ยอดเขาบันลือสีหนาท ฉะนั้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka