การเสด็จดำเนินของพระโพธิสัตว์นั้นได้เป็นความจริงแท้แน่นอน ด้วย
ความเป็นบุพนิมิตแห่งการบรรลุธรรมวิเศษเหล่านี้นั่นแล. ด้วยเหตุ
นั่น พระโบราณาจารย์จึงกล่าวไว้ว่า
มุหุตฺตชาโตว ควมฺปตี ยถา
สเมหิ ปาเทหิ ผุสี วสุนฺธรํ,
โส วิกฺกมิ สตฺต ปาทานิ โคตโม
เสตญฺจ ฉตฺตํ อนุธารยุํ มรู.
คนฺตฺวาน โส สตฺต ปทานิ โคตโม
ทิสา วิโลเกสิ สมา สมนฺตโต,
อฏฺงฺคุเปตํ คิรมพฺภุทีรยิ
สีโห ยถา ปพฺพตมุทฺธนิฏฺิโต.
พระควัมบดีประสูติได้ครู่เดียวเท่านั้น ทรง
สัมผัสแผ่นดินด้วยพระบาทเสมอกัน, พระโพธิ-
สัตว์เหล่ากอแต่งพระโคดมนั้น ทรงย่างพระบาท
๗ ก้าว และเหล่าเทพเจ้าพากันกั้นเศวตรฉัตร.
พระโคดมนั้นเสด็จดำเนินไป ๗ ก้าว ทรง
เหลียวแลดูทิศอย่างสม่ำเสมอโดยรอบ, ทรงเปล่ง
พระวาจาประกอบด้วยองค์ ๘ ดุจสีหะยืนอยู่บน
ยอดเขาบันลือสีหนาท ฉะนั้น.