Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 68 หน้าที่ 835

เล่ม มมร. 68 หน้า 835 ข้อ 184
บทว่า ยถาภูตํ ปชานาติ - ย่อมรู้ตามความเป็นจริว คือ รู้ด้วย ปัญญา. ท่านสงเคราะห์แม้การรู้ตามสัจจะอันเป็นส่วนเบื้องต้นด้วยการ ฟังตาม ในเมื่อกล่าวว่า ย่อมมนสิการโดยแยบคายว่า นี้ทุกข์. บทว่า โยนิโสมนสิกาโร ได้แก่ มนสิการโดยอุบาย. ๑๘๔] ธาตุนานตฺตํ ปฏิจฺจ อุปฺปชฺชติ ผสฺสนานตฺตํ ความต่างแห่งผัสสะอาศัยความต่างแห่งธาตุเกิดขึ้น ความว่า ความต่าง แห่งจักขุสัมผัสเป็นต้น อาศัยความต่างจักขุธารตุเป็นต้นเกิดขึ้น. บทว่า ผสฺสนานตฺตํ ปฏิจฺจ - อาศัยความต่างแห่งผัสสะ คือ อาศัยความต่างแห่งจักขุสัมผัสเป็นต้น. บทว่า เวทนานานตฺตํ - ความต่างแห่งเวทนา คือ ความต่างแห่ง จักขุสัมผัสสชาเวทนาเป็นต้น. บทว่า สญฺานานตฺตํ - ความต่างแห่งสัญญา คือ ความต่าง แห่งกามสัญญาเป็นต้น. บทว่า สงฺกปฺปนานตฺตํ - ความต่างแห่งความดำริ คือ ความ ต่างแห่งความดำริถึงกามเป็นต้น. บทว่า ฉนฺทนานตฺตํ - ความต่างแห่งฉันทะ คือ ความต่าง แห่งฉันทะย่อมเกิดขึ้นอย่างนี้ว่า ฉันทะในรูป ฉันทะในเสีย เพราะ ความต่างแห่งความดำริ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka