Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 68 หน้าที่ 1032

เล่ม มมร. 68 หน้า 1032 ข้อ 257
มโนทุจริต พึงทราบว่า เพื่อแสดงถึงความมีโทษมาก. จริงอยู่ การ ติเตียนพระอริยเจ้ามีโทษมาก เพราะเช่นกับอนันตริยกรรม. แม้พระ- ผู้มีพระภาคเจ้าก็ได้ตรัสไว้ว่า ดูก่อนสารีบุตร เปรียบเหมือนภิกษุถึงพร้อม ด้วยศีล สมาธิ ปัญญา พึงยังอรหัตผลให้สำเร็จ ในปัจจุบันทีเดียว ฉันใด. ดูก่อนสารีบุตร เรา กล่าวข้ออุปไมยนี้ก็ฉันนั้น. ผู้นั้นไม่ละวาจาเสีย ไม่ละความคิดนั้นเสีย ไม่สละคืนทิฏฐินั้นเสีย ก็เที่ยงแท้ที่จะไปสู่นรก.๑ อนึ่ง โทษอื่นมีโทษมากกว่ามิจฉาทิฏฐิไม่มี. สมดังที่พระผู้มี- พระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราไม่เห็นธรรมอื่นแม้ สักอย่างเดียวที่มีโทษมากเหมือนมัจฉาทิฏฐินี้เลย. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษทั้งหลายมีมิจาฉาทิฏฐิ เป็นอย่างยิ่ง.๒ บทว่า กายสฺส เภทา - เพราะกายแตก คือ เพราะสละ ขันธ์มีใจครอง. ๑. ม. มู. ๑๒/๑๖๗. ๒. องฺ. เอกก. ๒๐/๑๙๓.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka