พระไตรปิฎก

ปัญญาเป็นรัศมี เพราะอรรถว่าทำให้สว่าง จึงชื่อว่า ปัญญา เป็นรัศมี. ปัญญารุ่งเรือง เพราะอรรถว่าทำให้สว่างไสว จึงชื่อว่า ปัญญา รุ่งเรือง. จริงอยู่ โลกธาตุหนึ่งหมื่น มีแสงเป็นอันเดียว มีความสว่าง เป็นอันเดียว มีความรุ่งเรืองเป็นอันเดียว ย่อมปรากฏแก่ผู้มีปัญญา ผู้นั่งโดยบัลลังก์เดียว. ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวบท ปญฺา ปชฺโชโต นั้น. อนึ่ง ใน ๓ บทนี้ แม้ด้วยบทหนึ่งก็สำเร็จความอย่างเดียวกัน ดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงพระสูตร ด้วยอัธยาศัยของสัตว์ ทั้งหลายว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แสงสว่างมี ๔ อย่าง คือ แสงสว่างของดวงจันทร์ ๑ แสงสว่างของดวง อาทิตย์ ๑ แสงสว่างของไฟ ๑ แสงสว่างของ ปัญญา ๑. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แสงสว่าง ๔ อย่าง เหล่านี้แล. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แสงสว่าง ๔ เหล่านี้ แสงสว่างแห่งปัญญาเป็นเลิศกว่าแสงสว่าง เหล่าอื่น.๑ ๑. องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๑๔๔,๑๔๕.