ที่เหลือว่า รสฺมิโย เป็นแน่แท้. ( คือให้เพิ่มบทว่า ฉนฺนํ วณฺณานํ
รสฺมิโย).
บทว่า นีลานํ - สีเขียว คือ มีสีเหมือนดอกผักตบ.
บทว่า ปิตกานํ - สีเหลือง คือ มีสีเหมือนดอกกรรณิการ์.
บทว่า โลหิตกานํ - สีแดง คือ มีสีเหมือนแมลงค่อมทอง.
บทว่า โอทาตานํ - สีขาว คือ มีสีเหมือนดาวประกายพรึก.
บทว่า มญฺชิฏฺานํ - สีแสด คือ มีสีแดงอ่อน.
บทว่า ปภสฺสรานํ - สีเลื่อมประภัสสร คือ มีสีเลื่อมประภัสสร
ตามปกติ. สีเลื่อมประภัสสรแม้ไม่มีต่างกัน. เมื่อกล่าวถึงวรรณะ ๕
รัศมีใดๆ รุ่งเรือง รัศมีนั้น ๆ เป็นประภัสสร.
จริงอย่างนั้น เมื่อพระตถาคตทรงทำยมกปาฏิหาริย์ รัศมีสีเขียว
ย่อมซ่านออกจากที่สีเขียวแห่งพระเกสา พระมัสสุ และพระเนตร
ด้วยกำลังแห่งยมกปาฏิหีรญาณนั่นแหละ, ด้วยอำนาจรัศมีสีเขียวท้องฟ้า
ย่อมเป็นดุจกระจายไปด้วยผงดอกอัญชัญ ดุจดาดาษไปด้วยกลีบดอก
ผักตบ และดอกอุบลเขียว ดุจก้านตาลแก้วมณีล่วงลงมา และดุจแผ่น
ผ้าสีครามที่เขาขึงไว้.
รัศมีสีเหลือง ย่อมซ่านออกจากพระฉวี และจากที่สีเหลือง
แห่งพระเนตร, ด้วยอำนาจแห่งรัศมีสีเหลือง ทิศาภาค ย่อมรุ่งโรจน์