พระไตรปิฎก

ภิกษุผูกอาฆาตว่า เขาได้ประพฤติความ พินาศแก่เรา ๑ เขาย่อมประพฤติความพินาศแก่เรา ๑ เขกจักประพฤติความพินาศแก่เรา ๑. เขาได้ประพฤติความพินาศแก่ผู้เป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของเรา ๑ เขาย่อมประพฤติความพินาศแก่ผู้เป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของเรา ๑ เขาจักประพฤติความพินาศแก่ผู้เป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของเรา ๑ เขาได้ประพฤติประโยชน์แก่ผู้ไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจของเรา ๑ เขาย่อมประพฤติประโยชน์แก้ผู้ไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจของเรา ๑ เขาจักประพฤติประโยชน์แก้ผู้ไม่เป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของเรา ๑. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อาฆาตวัตถุ ๙ อย่าง เหล่านี้แล.๑ ๑. อง. นว. ๒๓/๒๓๓.