พระไตรปิฎก

โดยความเป็นของไม่มีอะไรลับลี้ เพราะไม่ควรเพื่อติดและเพราะแม้ สิ่งที่ติดก็ไม่ทำการป้องกันได้. โดยความไม่เป็นที่พึ่ง เพราะไม่มีสิ่งที่อาศัยอันจะเป็นสาระในความกลัว ได้. โดยความเป็นของว่าง เพราะว่างจากความยั่งยืนความสุขและอาหาร อร่อยตามที่กำหนดไว้. โดยความเป็นของเปล่า เพราะเป็นของว่างนั่นเอง หรือเพราะเป็นของ น้อย เพราะของแม้น้อยท่านก็กล่าวว่าเป็นของเปล่าในโลก. โดยความเป็นของสูญ เพราะปราศจากเจ้าของที่อยู่อาศัยผู้รู้ผู้กระทำ ผู้ตั้งใจ โดยความเป็นอนัตตา เพราะตนเองไม่เป็นเจ้าของเป็นต้น. โดยความเป็นโทษ เพราะเป็นทุกข์ประจำและความที่ทุกข์เป็นโทษ. อีกอย่างหนึ่ง ชื่อว่า อาทีนโว เพราะฟุ้งไปคือเป็นไปแห่งโทษ ทั้งหลาย บทนี้เป็นชื่อของมนุษย์ขัดสน. อนึ่ง แม้ขันธ์ ๕ ก็เป็นความขัดสน เหมือนกัน เพราะเหตุนั้น ชื่อว่าโดยความเป็นโทษ เพราะเป็นเช่นกับโทษ นั่นเอง. โดยมีความแปรปรวนเป็นธรรมดา เพราะตามปกติก็แปรปรวน โดยสองส่วน คือ โดยชราและมรณะ. โดยความไม่มีสาระ เพราะไม่มีกำลังและเพราะทำลายความสุขดุจกระพี้. โดยความเป็นเหตุแห่งความลำบาก เพราะเป็นเหตุแห่งความชั่วร้าย. โดยความเป็นดังฆาตกร เพราะทำลายความวิสาสะดุจข้าศึก ปากพูดว่า เป็นมิตร.