Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 70 หน้าที่ 237

เล่ม มมร. 70 หน้า 237 ข้อ 2
๒. ปัจเจกพุทธาปทาน ว่าด้วยเหตุให้สำเร็จเป็นพระปัจเจกสัมพุทธเจ้า [๒] ลำดับนี้ ขอท่านทั้งหลายจงฟัง ปัจเจกสัมพุทธาปทาน. พระอานนท์เวเทหมุนี ผู้มีอินทรีย์อันสำรวมแล้ว ได้ทูลถาม พระตถาคตผู้ประทับอยู่ในพระวิหารเชตวันว่า ได้ทราบว่า พระปัจเจกสัมพุทธเจ้ามีจริงหรือ เพราะเหตุไร ท่านเหล่านั้น จึงได้เป็นพระปัจเจกสัมพุทธเจ้าผู้เป็นนักปราชญ์. ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นพระสัพพัญญู ผู้ประ- เสริฐ ผู้แสวงหาคุณใหญ่ ตรัสตอบท่านพระอานนท์ผู้เจริญ ด้วยพระสุรเสียงอันไพเราะว่า พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าสร้าง บุญญาธิการไว้ในพระพุทธเจ้าทั้งปวง ยังไม่ได้โมกขธรรมใน ศาสนาของพระชินเจ้า. ด้วยมุขคือความสังเวชนั้นนั่นแล ท่านเหล่านั้นเป็น นักปราชญ์ มีปัญญาแก่กล้า ถึงจะเว้นพระพุทธเจ้าก็ย่อม บรรลุปัจเจกโพธิญาณได้ แม้ด้วยอารมณ์นิดหน่อย. ในโลกทั้งปวง เว้นเราเสียแล้ว ไม่มีใครเสมอกับพระ- ปัจเจกพุทธเจ้าได้เลย เราจักบอกคุณเพียงสังเขปนี้ ของท่าน เหล่านั้น ท่านทั้งหลายจงฟังคุณของพระมหามุนีให้ดี. ท่านทั้งปวงผู้ปรารถนาพระนิพพาน อันเป็นโอสถวิเศษ จงมีใจผ่องใส ฟังถ้อยคำอันดีอ่อนหวานไพเราะ ของพระ- ปัจเจกสัมพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณใหญ่ ตรัสรู้ด้วยตนเองเถิด.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka