Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 70 หน้าที่ 256

เล่ม มมร. 70 หน้า 256 ข้อ 2
พร้อม ควรบรรลุ ควรถูกต้อง ควรทำให้แจ้งทั้งหมดนั้น ด้วยปัจเจก- โพธิญาณนั้น พระปัจเจกสัมพุทธเจ้านั้น ชื่อว่า ผู้เดียว เพราะตรัสรู้ พร้อมเฉพาะซึ่งพระปัจเจกสัมโพธิญาณอันยอดเยี่ยมผู้เดียว อย่างนี้ด้วย ประการฉะนี้. บทว่า จเร ความว่า จริยา ๘ คือ อิริยาบถจริยา ๑ อายตน- จริยา ๑ สติจริยา ๑ สมาธิจริยา ๑ ญาณจริยา ๑ มรรคจริยา ๑ ปัตติ- จริยา ๑ และโลกัตถจริยา ๑. จริยาในอิริยาบถทั้ง ๔ ชื่อว่า อิริยาปถจริยา. จริยาในอายตนะภายใน ๖ และภายนอก ๖ ชื่อว่า อายตนจริยา. จริยาในสติปัฏฐานทั้ง ๔ ชื่อว่า สติจริยา. จริยาในฌาน ๔ ชื่อว่า สมาธิจริยา. จริยาในอริยสัจ ๔ ชื่อว่า ญาณจริยา. จริยาในอริยมรรค ๔ ชื่อว่า มรรคจริยา. จริยาในสามัญญผล ๔ ชื่อว่า ปัตติจริยา. จริยาในพระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ในพระปัจเจกสัม- พุทธเจ้าบางส่วน ในพระสาวกทั้งหลายบางส่วน ชื่อว่า โลกัตถอริยา. อิริยาบถจริยาย่อมมีแก่ผู้เพียบพร้อมด้วยปณิธิการดำรงตน, อาตน- จริยาย่อมมีแก่ผู้คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย สติจริยาย่อมมีแก่ผู้ปกติ อยู่ด้วยความไม่ประมาท. สมาธิจริยาย่อมมีแก่ผู้ประกอบเนือง ๆ ในอธิจิต, ญาณจริยาย่อมมีแก่ผู้สมบูรณ์ด้วยพุทธิปัญญา, มรรคจริยาย่อมมีแก่ผู้ปฏิบัติ โดยชอบ, ปัตติจริยาย่อมมีแก่ผู้บรรลุผล และโลกัตถจริยาย่อมมีแก่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka