พระไตรปิฎก

และนกกาน้ำ นกมากมายบนบก ย่อมเป็นอยู่ คือสำเร็จความเป็นอยู่ ณ สระนั้น คือ ณ ที่ใกล้สระนั้น. เนื้อฟาน หมู จามรี กวาง ละมั่ง เนื้อทราย เป็น อันมาก เลี้ยงชีวิตอยู่ใกล้สระนั้น. ในคาถานั้น มีใจความว่า มฤคเหล่านั้นมีเนื้อฟานเป็นต้น เลี้ยง ชีวิตอยู่ ณ สระนั้น คือใกล้สระนั้น. ทุติยาวิภัตติใช้ในอรรถแห่งสัตตมี- วิภัตติ. ราชสีห์ เสือโคร่ง เสือเหลือง หมู หมาใน เสือดาว โขลงช้าง แยกกันเป็น ๓ พวก อาศัยเลี้ยงชีวิตอยู่ใกล้สระ นั้น. เชื่อมความว่า สัตว์จตุบทมีสีหะเป็นต้นเหล่านี้ เว้นจากอันตราย เป็นอยู่ใกล้สระนั้น. พวกกินนร วานร คนทำงานในป่า สุนัขไล่เนื้อ และ นายพราน ย่อมอาศัยเป็นอยู่ใกล้สระนั้น. ในคาถานี้ มีความหมายว่า สัตว์เหล่านี้มีกินนรเป็นต้นซึ่งมีชื่อ อย่างนี้ ย่อมอยู่ใกล้สระนั้น. มะพลับ มะหาด มะซาง หมากเม่า เผล็ดผลอยู่เป็น นิจ ในที่ไม่ไกลจากอาศรมของเรา. ในคาถานั้น เชื่อมความว่า ไม้ทั้งหลายมีมะพลับเป็นต้นเหล่านี้ เผล็ดผลมีรสอร่อย ในที่ไม่ไกลจากอาศรมของเรา ตลอดกาลทั้ง ๓ คือ ฤดูหนาว ฤดูร้อน และฤดูฝน เป็นประจำ.