พระไตรปิฎก

(ศิษย์ของเรา) บรรลุอภิญญาบารมี คือความยอดเยี่ยม แห่งอภิญญา ยินดีในโคจร คืออาหารอันเป็นของมีอยู่ของ บิดา ท่องเที่ยวไปในอากาศ มีปัญญา ห้อมล้อมเราอยู่ ทุกเมื่อ. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อภิญฺาปารมิปฺปตฺตา ความว่า บรรลุ ความเต็มเปี่ยม คือที่สุดในอภิญญา ๕ ได้แก่ ทำให้บริบูรณ์แล้ว. บทว่า เปตฺติเก โคจเร รตา ความว่า ยินดีแล้วในอาหารที่ได้ด้วย การไม่วิญญัติ คือการไม่ขอ อันเป็นพุทธานุญาต. บทว่า อนฺตลิกฺขจรา ความว่า ไปและมาทางห้วงเวหา คือ อากาศ. บทว่า ธีรา ความว่า เป็นผู้มั่นคง คือมีสภาวะไม่หวั่นไหวใน อันตรายมีสีหะ และพยัคฆ์เป็นต้น. อธิบายความว่า หมู่ดาบสของเรา เป็นแล้วอย่างนี้ ห้อมล้อมเราอยู่ทุกเมื่อ. หมู่ศิษย์ของเราเหล่านั้นสำรวมทวาร ๖ ไม่หวั่นไหว รักษาอินทรีย์ ไม่คลุกคลี เป็นนักปราชญ์ หาผู้ทัดเทียม ได้ยาก. ในคาถานั้น มีความว่า สำรวมแล้ว คือกั้นแล้ว ได้แก่ปิดแล้ว ในทวาร ๖ มีจักขุทวารเป็นต้น และในอารมณ์ ๖ มีรูปารมณ์เป็นต้น อธิบายว่า เป็นผู้รักษาและคุ้มครองทวาร. บทว่า ทุราสทา แปลว่า เข้าถึงยาก อธิบายว่า ไม่อาจ คือไม่ สมควรเข้าไปใกล้ คือกระทบกระทั่ง.