Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 70 หน้าที่ 486

เล่ม มมร. 70 หน้า 486 ข้อ 4
นี้เป็นกรรมครั้งหลังสุดของเรา ภพครั้งสุดท้ายยังเป็นไป อยู่ กรรมเช่นนี้จักมีแก่เราในเวลาใกล้จะตายแม้ในที่นี้. เราหมั่นประกอบวิเวก ยินดีในสมาธิภาวนา กำหนดรู้ อาสวะทั้งปวง เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่. แม้แผ่นดินอันลึกหนา ใคร ๆ กำจัดได้ยาก เราผู้ถึงที่สุด แห่งฤทธิ์ พึงให้ไหวได้ด้วยนิ้วหัวแม่เท้าซ้าย. เราไม่เห็นอัสมิมานะ เราไม่มีมานะ เรากระทำความ ยำเกรงอย่างหนักแม้ชั้นที่สุดในสามเณร. ในกัปหาประมาณมิได้แต่กัปนี้ เราสั่งสมกรรมใดไว้ เรา ได้บรรลุถึงภูมิแห่งกรรมนั้นโดยลำดับ เป็นผู้บรรลุถึงธรรม เครื่องสิ้นอาสวะแล้ว. คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เรา ทำเสร็จแล้ว ฉะนี้แล. ทราบว่า ท่านพระมหาโมคคัลลานเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบมหาโมคคัลลานเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka