Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 6 หน้าที่ 210

เล่ม มมร. 6 หน้า 210 ข้อ 99
๓. เป็นผู้มีโอตตัปปะ. ๔. เป็นผู้ปรารภความเพียร. ๕. เป็นผู้มีสติตั้งมั่นและ ๖. เป็นผู้พรรษาได้ ๑๐ หรือมีพรรษาเกิน ๑๐ . ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๖ นี้แล พึงให้อุปสมบท พึงให้นิสัย พึงให้สามเณรอุปัฏฐาก. กัณหปักษ์ ๔ ดูก่อนุภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๖ แม้อื่นอีก ไม่พึงให้ อุปสมบท พึงให้นิสัย ไม่พึงให้สามเณรอุปัฏฐาก คือ:- ๑. เป็นผู้วิบัติด้วยศีล ในอธิศีล. ๒. เป็นผู้วิบัติด้วยอาจาระ ในอัธยาจาระ. ๓. เป็นผู้วิบัติด้วยทิฏฐิ ในทิฏฐิยิ่ง. ๔. เป็นผู้ได้ยินได้ฟังน้อย. ๕. เป็นผู้มีปัญญาทราม และ ๖. เป็นผู้มีพรรษาหย่อน ๑๐. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๖ นี้แล ไม่พึงให้ อุปสมบท ไม่พึงให้นิสัย ไม่พึงให้สามเณรอุปัฏฐาก. ศุกลปักษ์ ๔ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๖ พึงให้อุปสมบท พึง ให้นิสัย พึงให้สามเณรอุปัฏฐาก คือ:- ๑. เป็นผู้ไม่มีวิบัติด้วยศีล ในอธิศีล.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka