Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 6 หน้าที่ 212

เล่ม มมร. 6 หน้า 212 ข้อ 99
ศุกลปักษ์ ๕ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๖ พึงให้อุปสมบท พึง ให้นิสัย พึงให้สามเณรอุปัฏฐาก คือ:- ๑. อาจจะพยาบาลเอง หรือให้ผู้อื่นพยาบาลอันเตวาสิกหรือสัทธิ- วิหาริก ผู้อาพาธ. ๒. อาจจะระงับเอง หรือหาผู้อื่นให้ช่วยระงับความกระสัน. ๓. อาจจะบรรเทาเอง หรือหาผู้อื่นให้ช่วยบรรเทา ความเบื่อหน่าย อันเกิดขึ้นแล้ว โดยธรรม. ๔. รู้จักอาบัติ. ๕. รู้จักวิธีออกจากอาบัติ และ ๖. มีพรรษาได้ ๑๐ หรือมีพรรษาเกิน ๑๐. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๖ นี้แล พึงให้อุปสมบท พึงให้นิสัย พึงให้สามเณรอุปัฏฐาก. กัณหปักษ์ ๖ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๖ แม้อื่นอีก ไม่พึงให้ อุปสมบท ไม่พึงให้นิสัย ไม่พึงให้สามเณรอุปัฏฐาก คือ:- ๑. ไม่อาจฝึกปรืออันเตวาสิกหรือสัทธิวิหาริก ในสิกขาอันเป็นอภิ- สมาจาร. ๒. ไม่อาจจะแนะนำในสิกขา อันเป็นส่วนเบื้องต้นแห่งพรหมจรรย์. ๓. ไม่อาจจะแนะนำในธรรมอันยิ่งขึ้นไป. ๔. ไม่อาจจะแนะนำในวินัยอันยิ่งขึ้นไป.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka