พระไตรปิฎก

อุปเสนวังคันตปุตตเถราปทานที่ ๗ (๑๗) ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกกรรณิการ์ [๑๙] เราได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าปทุมุตตระ เชษฐบุรุษของโลก เป็นนระผู้ประเสริฐ สูงสุดกว่านระ ประทับนั่งอยู่ที่เงื้อมเขา. เวลานั้นเราได้เห็นดอกกรรณิการ์กำลังบาน จึงเด็ดขั้วมัน แล้วเอามาประดับที่ฉัตร ยกขึ้นนกั้น ถวายแด่พระพุทธเจ้า. และเราได้ถวายบิณฑบาตมีข้าวปรุงด้วยน้ำนม ที่จัดว่า เป็นโภชนะอย่างดี ได้นิมนต์พระ ๘ รูป เป็น ๙ รูป ทั้งพระ- พุทธเจ้าให้ฉันที่บริเวณนั้น. พระสยัมภู มหาจีวรเจ้าผู้เป็นบุคคลผู้เลิศ ทรงอนุโมทนา เพราะการถวายฉัตร กับการถวายข้าวปรุงด้วยน้ำนมนี้ว่า เพราะความที่ท่านมีจิตเลื่อมใสนั้น ท่านจักเสวยสมบัติ และจักได้เทวราชสมบัติ คือเป็นพระอินทร์ ๓๐ ครั้ง. และจักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๒๑ ครั้ง เป็นพระเจ้า ประเทศราช ผู้ไพบูลย์โดยนับไม่ถ้วน. ชนทั้งหลายจะเรียกนามผู้ใดว่า สุเมธะ เพราะท่านมี ปัญญาดังแผ่นดิน มีปัญญาดี. ในแสนกัปแต่กัปนี้ ผู้นั้นจักสมภพในวงศ์ของพระเจ้า โอกกากราช จักทรงพระนามว่า โคตมะ ตามพระโคตร พระองค์จักทรงเป็นพระพุทธเจ้า.