Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 173

เล่ม มมร. 71 หน้า 173 ข้อ 44
โสณโกฏิยเวสสเถราปทานที่ ๒ (๔๒)๒ ว่าด้วยผลแห่งการทำที่จงกรม [๔๔] เราได้ให้ทำที่จงกรม ซึ่งทำการฉาบทาด้วยปูนขาว ถวาย แด่พระมุนีพระนามว่าอโนมทัสสี เชษฐบุรุษของโลก ผู้คงที่ เราได้เอาดอกไม้ต่าง ๆ สี ลาดบนที่จงกรม ทำเพดานบน อากาศ แล้วทูลเชิญพระพุทธเจ้าผู้สูงสุดให้เสวย. เวลานั้น เราประนมอัญชลี ถวายบังคมพระองค์ผู้มีวัตร อันงาม แล้วมอบถวายศาลารีแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า. พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้เป็นศาสดายอดเยี่ยมในโลก มี พระจักษุ ทรงรู้ความดำริของเรา จึงอนุเคราะห์รับไว้. พระสัมพุทธเจ้า ผู้เป็นทักขิไณยบุคคลในโลก พร้อมทั้ง เทวโลก ครั้นทรงรับแล้ว ประทับนั่ง ณ ท่ามกลางภิกษุสงฆ์ แล้ว ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า ผู้ใดมีจิตโสมนัส ได้ถวายศาลารีแก่เรา เราจักพยากรณ์ ผู้นั้น ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าว รถอันเทียมด้วยม้าพันหนึ่ง จักปรากฏแก่ผู้นี้ผู้พร่องเพรียง ด้วยบุญกรรม ในเวลาใกล้ตาย ผู้นี้จักไปสู่เทวโลกด้วยยานั้น เทวดาทั้งหลายจักพลอย บันเทิง ในเมื่อผู้นี้ไปถึงภพอันดี วิมานอันควรค่ามาก เป็น วิมานประเสริฐ ฉาบทาด้วยเครื่องทาอันสำเร็จด้วยรัตนะ ประกอบด้วยเรือนยอดอันประเสริฐ จักครอบงำวิมานอื่น. ๑. อรรถกถาว่า โสณโกฬิวิสเถราปทาน.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka