แปลว่า มีตาทอดลง. บทว่า มิตภาณี ความว่า มีปกติรู้จักประมาณแล้ว
จึงพูด อธิบายว่า รู้จักประมาณแล้วจึงแสดงธรรม. คำที่เหลือเข้าใจง่าย
ทั้งนั้นแล.
จบอรรถกถาปัญจหัตถิยเถราปทาน
ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 188