พระไตรปิฎก

อัมพทายกเถราปทานที่ ๘ (๖๘) ว่าด้วยผลการถวายมะม่วงสุก [๗๐] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าอโนมทัสสี ผู้ไม่มีมีอุปธิ ประทับนั่งอยู่ ณ ระหว่างภูเขา ได้ทำการแผ่เมตตาไปในโลก อันมีสัตว์หาประมาณมิได้. ในกาลนั้น เราเป็นพญาวานรอยู่ที่ภูเขาหิมวันต์อันสูงสุด ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้มีพระคุณไม่ทราม ผู้ยิ่งใหญ่ จึงยังจิต ให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า. เวลานั้นต้นมะม่วงกำลังเผล็ดผล มีอยู่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ เราได้ไปเก็บผลมะม่วงสุกจากต้นนั้นมาถวายพร้อมด้วยน้ำผึ้ง. พระมหามุนีพุทธเจ้าพระนามว่าอโนมทัสสี ทรงพยากรณ์ เรานั้นว่า ด้วยการถวายน้ำผึ้ง และด้วยการถวายน้ำมะม่วง ทั้งสองนี้ ผู้นี้จักรื่นรมย์อยู่ในเทวโลกตลอด ๕๗ กัป ในกัป ทั้งหลายที่เหลือ จักท่องเที่ยวสับเปลี่ยนกันไป. จักใช้กรรมอันลามกให้สิ้นแล้ว เมื่อความเจริญสุกงอม จักมาจากทุคติมีนิบาตเป็นต้นแล้ว จักเผากิเลสให้ไหม้ หมดไป. เราเป็นผู้อันพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้แสวงหาคุณยิ่งใหญ่ ทรง ฝึกแล้วด้วยการฝึกอันอุดม เราเป็นผู้ละความชนะและความ แพ้แล้ว บรรลุถึงฐานะอันไม่หวั่นไหว. ในกัปที่ ๗,๗๐๐ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๔ ครั้ง ทุก ครั้งมีพระนามว่าอัมพัฏฐชยะ มีพละมาก.