Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 478

เล่ม มมร. 71 หน้า 478 ข้อ 143
ฉัตตวรรคที่ ๑๕ อธิฉัตติยเถราปทานที่ ๑ (๑๔๑) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยฉัตร [๑๔๓] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้สูงสุด กว่านระปรินิพพานแล้ว เราให้ช่างทำฉัตรเป็นชั้น ๆ บูชา ไว้ที่พระสถูป. ได้มานมัสการพระพุทธเจ้าผู้เป็นนายกของโลก ตามกาล อันสมควร (และ) ได้ทำหลังคาดอกไม้บูชา (ยกขึ้น) ไว้ที่ ฉัตร. ใน ๑,๗๐๐ กัป เราได้เสวยเทวรัชสมบัติ ไม่ไปสู่ความ เป็นมนุษย์เลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระสถูป. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอธิฉัตติยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบอธิฉัตติยเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka