Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 596

เล่ม มมร. 71 หน้า 596 ข้อ 189
เอกจินติเถราปทานที่ ๗ (๑๘๗) ว่าด้วยผลแห่งการที่กุศลตักเตือน [๑๘๙] ในกาลใด เทวดาจะจุติจากหมู่เทพเพราะสิ้นอายุ ใน กาลนั้น เทวดาผู้พลอยยินดีย่อมเปล่งเสียงออก ๓ ประการว่า ดูก่อนท่านผู้เจริญ ท่านจากที่นี่จงไปสู่สุคติ จงได้ความ เป็นมนุษย์ เป็นมนุษย์แล้ว จงได้ศรัทธาชั้นเยี่ยมในสัทธรรม. ศรัทธาของท่านผู้ตั้งมั่นแล้วนั้นจงมั่นคงเป็นมูลไว้ อย่า คลอนแคลนในสัทธรรมที่พระอริยเจ้าประกาศดีแล้ว ตลอด ชีวิต. ท่านจงกระทำกุศลอันไม่มีความเบียดเบียน ไม่มีอุปธิ ด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ ให้มาก. แต่นั้นท่านก่อสร้างบุญ ทำบุญนั้นด้วยทานให้มาก จง แนะนำแม้สัตว์อื่น ๆ ให้ตั้งอยู่ในพรหมจรรย์ในสัทธรรม. สัตว์อื่น ๆ ผู้รู้ตามเป็นจริง พลอยยินดีตามท่าน ผู้เป็น เทวดาล่วงเทวดา เพราะความอนุเคราะห์นี้ ขอท่านจงกลับมา บ่อย ๆ นะ. ในกาลนั้น เราเป็นผู้สลดใจอยู่ในหมู่เทวดาที่มาประชุมกัน ด้วยคิดว่า เราเป็นอะไรเล่า จุติจากที่นี่แล้วจึงจักไปยังกำเนิด มนุษย์ได้. ในกาลนั้น พระสมณะสาวกของพระพุทธเจ้าพระนามว่า ปทุมุตตระ ผู้อบรมอินทรีย์แล้ว มีนามชื่อว่าสุมนะ รู้ความ สลดใจของเรา ปรารถนาจะช่วยเหลือเรา.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka