พระไตรปิฎก

ตินทุกทายกเถราปทานที่ ๗ (๑๙๗) ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะพลับ [๑๙๙] เราเป็นลิงมีกำลังแข็งแรง เที่ยวไปตามซอกห้วยและ ธารแห่งภูเขา ได้เห็นต้นมะพลับอันมีผล จึงระลึกถึงพระพุทธ- เจ้าผู้ประเสริฐสุด. เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ออกค้นหาพระพุทธเจ้า พระนามว่าสิทธัตถะ ผู้เป็นนายกของโลกถึงที่สุดภพสาม สิ้น ๒-๓ วัน. พระศาสดาผู้ยอดเยี่ยมในโลก ทรงทราบความดำริของเรา จึงเสด็จมาในสำนักของเรา พร้อมด้วยพระขีณาสพหลายพัน. เราเกิดความปราโมทย์แล้ว ถือผลมะพลับเข้าไปเฝ้าถวาย พระผู้มีพระภาคสัพพัญญูเจ้า ผู้ประเสริฐกว่าบรรดาเจ้าลัทธิ พระองค์ทรงรับแล้ว ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการ ถวายผลไม้. ในกัปที่ ๕๗ แต่กัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์ หนึ่ง ทรงพระนามว่าอุปนันทะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพละมาก. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.