Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 615

เล่ม มมร. 71 หน้า 615 ข้อ 201
ทราบว่า ท่านพระคิริเนลมุฏฐิปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านั้น ด้วย ประการฉะนี้แล. จบคิริเนลมุฏฐิปูชกเถราปทาน ติกัณฑิปุปผิยเถราปทานที่ ๙ (๑๙๙) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกคล้า [๒๐๑] พระสยัมภูชินเจ้าผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ๆ มีพระนามว่า สุมังคละ เสด็จออกจากป่าใหญ่ เข้าสู่พระนคร. พระสัมพุทธเจ้าผู้เป็นมุนีพระองค์นั้น เสด็จเที่ยวบิณฑ- บาตแล้วเสด็จออกจากนคร ทรงทำภัตกิจเสร็จแล้ว ประทับ อยู่ในระหว่างป่า. เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ถือดอกคล้า ๓ ดอกไปบูชา แด่พระสยัมภูพุทธเจ้า ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง. ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง พุทธบูชา. ในกัปที่ ๘๖ แต่กัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ (พระ- องค์หนึ่ง) ทรงพระนามว่าอปเสละ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประ- การ มีพละมาก. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka