Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 633

เล่ม มมร. 71 หน้า 633 ข้อ 219
ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้สัญญาใดในกาลนั้น เพราะ การได้สัญญานั้นเป็นเหตุนำมา เราได้บรรลุความสิ้นอาสวะ. ในกัปที่ ๑๓ แต่กัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ พระนามว่า วนิทธะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มี พละมาก. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสันธิตเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบสันธิตเถราปทาน ตาลวัณฏทายกเถราปทานที่ ๗ (๒๑๗) ว่าด้วยผลแห่งการถวายพัดใบตาล [๒๑๙] เราได้ถวายพัดใบตาลแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่า ติสสะ ผู้มีจักษุทิพย์ เพื่อต้องการให้ระงับร้อนในฤดูร้อน เพื่อระงับ ความเร่าร้อน. เราดับได้สนิทซึ่งไฟ คือ ราคะ ไฟ คือ โทสะ และ ดับได้สนิทซึ่งไฟ คือ โมหะ อันยิ่งกว่าความร้อนนั้น นี้เป็น ผลของการถวายพัดใบตาล.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka