Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 660

เล่ม มมร. 71 หน้า 660 ข้อ 242
วาสิทายกเถราปทานที่ ๑๐ (๒๔๐) ว่าด้วยผลแห่งการถวายมีด [๒๔๒] ในกาลก่อน เราเป็นช่างทอง อยู่ในติวรานครอันอุดม เราได้ถวายมีดเล่มหนึ่งแด่พระสยัมภู ผู้ไม่ทรงแพ้อะไร ๆ. ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายมีดใดในกาลนั้น ด้วย การถวายมีดนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวาย มีด. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระวาสิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบวาสิทายกเถราปทาน รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อุทกาสนทายกเถราปทาน ๒. ภาชนทายกเถราปทาน ๓. สาลปุปผิยเถราปทาน ๔. กิลัญชทายกเถราปทาน ๕. เวทิทายกเถรา- ปทาน ๖. วัณณการกเถราปทาน ๗. ปิยาลปุปผิยเถราปทาน ๘. อัม- พยาคทายกเถราปทาน ๙. ชคติการกเถราปทาน ๑๐. วาสิทายกเถรา- ปทาน. และมีคาถา ๓๘ คาถา ฉะนี้แล. จบอุทกาสนทายิวรรคที่ ๒๔
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka