Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 666

เล่ม มมร. 71 หน้า 666 ข้อ 246
วิรวิปุปผิยเถราปทานที่ ๔ (๒๔๔) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกเท้ายายม่อม [๒๔๖] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้นำของโลก เสด็จดำเนินไปพร้อม ด้วยพระขีณาสพหลายพัน เราเก็บดอกเท้ายายม่อมบูชาแด่ พระพุทธเจ้า. ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง พุทธบูชา. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระวิรวิปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบวิรวิปุปผิยเถราปทาน ๒๔๔. อรรถกถาวิรวปุปผิยเถราปทาน๑ พึงทราบเรื่องราวในอปทานที่ ๔ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า วิรวปุปฺผมาทาย ความว่า เราได้ถือเอากลุ่มดอกไม้ อันได้นามว่า วิรวํ (ดอกเท้ายายม่อม) เพราะเบ่งบานในเวลาที่นก ส่งเสียงร้องดัง เพราะร้องได้หลายเสียง คือส่งเสียงดังแล้ว ยกขึ้นบูชา แด่พระพุทธเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะ. จบอรรถกถาวิรวปุปผิยเถราปทาน ๑. บาลีว่า วิรวิปุปผิยเถราปทาน.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka